Retten til \u00e5 ha med p\u00e5r\u00f8rande som st\u00f8tte i behandlingsm\u00f8ter, 3-1, femte ledd, m\u00e5 gjelde for psykiatriske pasientar ogs\u00e5. Det er framleis gammeldagse haldningar i psykiatrien som seier at psykiske sjuke pasientar ikkje veit sitt eige beste, og at p\u00e5r\u00f8rande er ein del av problemet, s\u00e5 dei m\u00e5 haldast p\u00e5 avstand, og pasienten m\u00e5 bli sj\u00f8lvstendig. Dei blir ikkje oppmoda om \u00e5 ta med ein venn eller familiemedlem. Til og med dersom dei sj\u00f8lv ytrar \u00f8nske om \u00e5 ha med st\u00f8tte, blir dei overpr\u00f8vd og \u201cmotivert\u201d til \u00e5 klare seg sj\u00f8lv. Psykiatriske pasientar burde f\u00e5tt ein eigen spesifisert rett til st\u00f8tte, som ikkje kan overpr\u00f8vast med ein \u201cfagleg vurdering\u201d – som verken er fagleg, begrunna eller dokumentert, men likevel blir lagt til grunn som ein rettsleg premiss. Personar i psykiatrien med kognitiv svikt, psykose, autismespekter, tunge medisinar, tvangsvedtak – dei f\u00e5r ikkje ivaretatt retten sin til st\u00f8tte fr\u00e5 p\u00e5r\u00f8rande, og det er systematisk og kamuflert som \u201cfaglege vurderingar\u201d om sj\u00f8lvstendiggjering. I eit brev fr\u00e5 foretaksjuristen stod det: \u201cBehandlar gjorde ei fagleg vurdering av at det ikkje er bra \u00e5 vere for mange i m\u00f8ter n\u00e5r pasienten har Asperger.\u201d Og s\u00e5 sa han: \u201cN\u00e5r ein behandlar har gjort ei fagleg vurdering, s\u00e5 er alt i orden, det kan du stole p\u00e5\u201d. S\u00e5 pasienten sitt uttrykte eige \u00f8nskje om \u00e5 ha med st\u00f8tte, og den lovfesta retten hans til \u00e5 bli im\u00f8tekommen p\u00e5 dette, vart avfeid med ein generell antakelse om at \u201cfire personar blir for mange, la oss fjerne den eine personen han uttrykkeleg sa han ville ha med\u201d – Det er v\u00e5r families erfaring at pasientar innan psykisk helsevern i praksis er rettslause, ogs\u00e5 i forhold til pasient- og brukarettigheitslova. Frustrert, men venleg helsing, Kjerstin <\/p>\n